MAHALLE SAYISI                               :  3

NÜFUSU (2000YILI SAYIMI               :  2339

HANE SAYISI                                  :  500

İLE UZAKLIĞI                                  :  165

İLÇEYE UZAKLIĞI                             :  30 KM 

 TARİHİ

            Kasabamızın köy olarak ilk yerleşim yeri Şimdi kasabamız mücavir sınırları içersinde bulunan Eski köy mevkisinde Aralık Köy adı altında kurulmuş olup, daha sonra şimdiki yerleşim yeri olan yere yerleşmişler. Köyün ismini de o günkü yeni anlamına gelen CEDİD adını vermişler. Tahminen Köyümüzün kuruluşu 1690 yıllarına rastlamaktadır.  İstiklal Savaşında Yunanlılar tarafından köy komple yakılmıştır. Köyümüz Balıkesir – Manisa ve Kütahya İl sınırlarında olduğundan, 1945 yılına kadar Balıkesir İli Sındırgı ilçesi Düvertepe Nahiyesine bağlı kaldı. Daha sonra Manisa ili Demirci İlçesine bağlı kaldı ve  14 NİSAN 1990 yılında Kütahya İli Simav İlçesine bağlandı. 21 KASIM 1991 tarihinde belediyelik hakkı kazanmış olup, 1992 yılı Haziran ayında yapılan ara seçimlerde Yeniköy Belediyesi olarak çalışmaya başlamıştır. 

 COĞRAFİ YAPISI

  Demirci dağların kuzey eteğinde kurulmuştur. Kuzey batısında alaçam dağları, kuzey doğusunda akdag, doğusunda hacı Hüseyin efendi çiftliği ve beylikler çiftliği, batısında söğütçük köyü vardır. 

   Kasabamızın önemli akarsuyu Simav çayıdır. Kasabamızın  toprağı humuslu, killi, kireçli ve kumlu olmak üzere dört tiptir. Bu topraklarda tütün, susam, arpa, buğday, darı, mercimek, nohut, pancar, haşhaş, fasulye gibi, bitkilerin ziraatı yapılır. Yağış kış aylarında kar, ilkbahar aylarında yağmur olarak görülür. Yaz ve sonbahar ayları genellikle kurak ve sıcak geçmektedir. İlkbahar aylarında bolca sis görülür.  

      2000 yılında yapılan son nüfus sayımına göre kasabamızın nüfusu 2.339 dur.

 YERLEŞİMİ 

   Kasabamız geniş bir alan üzerine yerleşmiştir. Bundan dolayı Belediye olduktan sonra Fatih mahallesi, Cumhuriyet mahallesi ve Çobanlar mahallesi olarak üç mahalleye ayrılmıştır.  

 EKONOMİK DURUMU

 Kasabamızın gelir kaynaklarından  birinci gelir kaynağı tütüncülük olmuştur. Ama son yıllarda tütüne gelen kotadan dolayı tütüncülük bitme noktasına gelmiştir. Bundan başka tarım ve hayvancılık yapılmaktadır. Kasabamızın şu anda en önemli gelir kaynağı kestanedir.Tütüne kota gelmesi ve diğer tarım ürünlerin çok masraflı çok olmasından dolayı   kasabamız gençleri bu işleri yapmayıp, büyük şehirlere göç etmektedirler.

  EĞİTİM VE KÜLTÜR DURUMU

            Kasabamızda İlkokul ilk olarak 1949 yılında köy halkı tarafından yapılmıştır.   İki derslikli olan okul yetersiz geldiğinden 1969 yılında beş dersliğe çıkarılmıştır. Kasabamızda yaşlı kadınların % 90’ ı okuma yazma bilmemektedir. Erkeklerde ise bu oran biraz azdır.            

            Ama daha sonra okulların açılması ile erkeklerin % 100 kadınların ise %90’ı ilk okul diploması vardır. Bil hassa Belediyemiz kurulduktan sonra Kasabamızdan Simav’ a günlük öğrenci seferleri olduğundan lise mezunu öğrencilerimiz artmıştır. Bundan dolayı Kasaba halkımızın eğitim durumu yeni yeni yükselmeye başlamıştır.

    ULAŞIM  DURUMU 

            Kasaba halkımızın ulaşım hizmetleri Belediyemize ait iki adet  belediye otobüsü ve kasabamız halkına ait minibüsler ile sağlanmaktadır.